Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Mihenksizler bilemez, Acemi kim, usta kim!
Nasıl bilsin ki cahil; Hekim kimdir hasta kim?

Şayet varmak isterse; Ak alınla dosta kim?
Mecbur o kul olmaya; Hak indinde müstakim!

Müştak isen bir cemal’e?
Ver gönlünü zül-Cemal’e!
Sakın onu bırakıp da;
Âşık olma gül cemal’e!

Cihat ŞAHİN

Meslek dostluk mesleği”,haliliye” unvanı!
Meşrep “hıllet” meşrebi, muhib bilir ins can’ı.
Bana Halil; ” ALLAH’TIR”,onun dostu dostumdur,
Cana yoldaş bilirim, hakkı seven insanı!

Mümin gerçek kardeşim, varsa dini imanı!

Mihenksiz hiçbir şeyin; arkasına düşülmez!
Her nesnenin tadına; hak kıstasla varılır!
Kıstası yanlış işin; peşi sıra koşulmaz!
İfrat ile tefritte; zarar ziyan görülür!

Haddi aşsa bir tiryak; şifa değil sem olur!

Doğru yolu bulamaz, tek başına bir akıl,
Mutlak muhtaç rehbere; nur arayan her akil!
Dahi bile olsa kul; hak tariki bulamaz,
Nakil akla yön verse; malum olur çok makul.

Tam aranan mürşittir; haktan inen son kitap!

Bir arifle bir ami, bir araya geldiler.
Yaratılış hakkında, mülakata daldılar.
Hayat insan ve dünya, mevzusuydu sohbetin,
Diyalogun sonunda, ne netice aldılar?

Dedi ami; ”ben kimim, işim nedir dünyada? ”

Mülk kiminse, onda yetki, tasarruf
Mülk Allah’ın, budur malum ve ma’ruf!
Hem mülküsün hem de; memluk mülkünde;
Arif isen, et bilmeze, sen tarif!

İki ara bir derede yaşanmaz
Olacaksan tam mü’min ol kardeşim!
Kadir Mevla bu yaşamdan hoşlanmaz!
Mü’min gibi bir mü’min ol kardeşim!

İman işi başka şeye benzemez!

Mü'min için bir zındanken şu cihan
Kafir için bir cennettir aynı han
dünya inse sırf meydan-ı sınavdır
Bil engeldir Hak rızaya şöhret şan!

Ey imana lakayt adam!
Niye böyle yaşıyorsun?
İnat etmez, akil âdem!
Niçin şekke düşüyorsun?

Bir Halıkı, var âlemin!