Risale-i Nur der ki kalbine nur,
Umutsuzluk yerine sabır olur.
“Ben niye doğdum?” demez insan,
“İyi ki doğdum, şükür ki iman.”
Karanlık fikir söner gider,
Yazarken.
Sana yazarken,
Kelimeler kanıyor parmaklarımdan.
Bir cümle kursam, günaha girer miyim?
Ama bu defa, seni hiç olmadığı gibi yazsam,
İçimden değil de içimle yazsam,
Hep kötülük etmişim kendime, iyilik sanarak nefsimin vesvesesinde,
Kime iyilik ettim ben, beni kim koruyacaktı o karanlık hevesinde?
Hep unutmuşum özümü, gafleti zikir bilerek,
Vah kafam! Hatırladığımı sanmışım, ya beni kim hatırlayacaktı?
Bir kere olsun kusur aramamışım kendi nefsimde,
Kınalı,
Kınanmış bir adada,
Üzerime doğru, sessiz sessiz,
Endamına kurban olduğum gelişin,
Önce kainatın doğmamış gülüşünü,gülüşümüzü,
Sonra,
Nasıl ki kiracı, bir gün çıkacağını bildiği eve masraf yapmaz; insan da dünya hanında kiracıdır, asıl evi olan ahirete yatırım yapmalıdır. Cihat E.
Sıkkın canım, kırgınım bu gece olan yada olmayanlara.
Kupkuru dilim, çaresiz kalmış çarelerim var.
İnanın hasretim bu gece hasret kalanlara.
Değilim aşık, eyvallahı olan yada olmayanlara..
Buz parçası gibiyim kendi ateşimin içinde.
Değilim sevdalı, bütün sevmelerimi kullandım bu kez.
Haddizatında sanadır vaveylam!
Meyus, safderun, munis olamadın vesselam.
Feriştahını aşıp gelmişken velhasılıkelam..
Haklı olayım diye kırma kadını asla.
Sessizlik büyürse sevgiyle başla.
Emin ol kadının yüreği aynadır sana,
Risale’yle kalbim uyandı birden,
Sözler ışık oldu bana karanlık günden.
Secdeye kapandım aşk ile dünden,
Kötülük bunun neresinde var?
Namaza durunca sükût indi bana,
Lanet Okuma,
Lanet Okuma Sakın Doğduğun Güne.
En Çok O Günle Huzur Buluyorum..
Pişmanlığın Islatmasın Yanaklarını Hüzünle.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!