Tütün kokar memleketim,
Çocukları bulutların en tepesin de oynar,
Bahar şenlikleri olur kırlarda,
Güneş en çok yollara kurulur,
Şiir gibi yorgun olur anneleri,
Bostanlar yaz meyveleriyle süslenir,
Yitirilen çocukların adıydı cennet!
Hoyrat bir gemide yol aldılar,
Kaptanları sevgi ile,
Yandı dünyanın tüm ışıkları,
Gökte yıldız ve mehtap ile.
Deniz kadar mahbup tenli,
Rüzgâr gibi usulca esen,
Sert bir kayayı yaracak,
Hüzünlü derdim var benim.
Hakka varmak için,
Şimdi gittiğin yeri anlat desem,
Ne dersin şiir gözlüm?
Desem ki kaç çiçek açar oralarda,
Manzarası aynı mıdır balat'la,
Göğü nasıldır sevda rengi verir mi gözlere?
Çocukları anlat desem sevdiğim?
Dev bir sevmek sıkıştırıyor içimi,
Kalbimden göğüs kafesime kadar baskı yapıyor durmadan,
Sanki gövdem yerinden çıkacak,
Kalbim bir rüzgar dalgasına karışıp sana gelecek...
Eğer hasret bir duygu olmasaydı,
Yahut kalbi olsaydı,
Hatırlar mısın?
Çocuk resimleri çizerdi yüreğim,
Güneşi koyardım doğuyla batının arasına.
Senin gözlerin umut dağıtırdı çocuklara,
Bir tek senin gözlerin çocuk şarkıları saçardı dünyaya.
Hatırlar mısın?
Düşlerim de el pençe duruyorsun her gece,
Gizlice sokuluyorsun kalbime,
Ansızın beliriyorsun,
Gözlerin de bir utangaçlık,
Bir derin korku görüyorum.
Bu mahcupluk neden, soruyorum?
Düşlerim de el pençe duruyorsun her gece,
Gizlice sokuluyorsun kalbime,
Ansızın beliriyorsun,
Gözlerin de bir utangaçlık,
Bir derin korku görüyorum.
Bu mahcupluk neden, soruyorum?
Nasıl da bir düşman gibi pusuda bekliyor seni sevmek,
Nasıl bekliyor bir bilsen!
Her sokağın ardında elinde bir hasret,
Nasıl vuruyor kalbime bir bilsen!
Sana dair bir sevmek pusuda,
Bugün değilse bir gün öldürür beni...
Maviyi mezun etmişler içimden,
Kuşları göremiyorum sevgili Lina,
Sabahları uyandığımda umut olurdu bahar bana,
Çiçeklere idam hükmü verdiler kalbimde,
İçimde şehirler yıktılar sevgili Lina,
Şimdi koş diyorlar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!