Cihanın İzzeti Yoktur

Ârif olmayan bilmez sırr-ı hikmet ne cevherdir
Gönül mülkünde sultânlık, taç u tahttan üstündür

Ne bilsin zevk-i irfânı hevesle ömrü çürüyen
Şarâb-ı mârifet içmez, kadeh-sâzı kuru güldür

Firâsettir kişiyi insan eden bu âlem içre
Basîretsiz nazar, sûret görür mânâyı görmezdir

Felek çok hîleler kurmuş bu devrân-ı mülevvesde
Sebât ehli olan bilir, zamân bir köhne pürdürdür

Cihânın izzeti yoktur heveskârın katında hiç
Gönül Hakk’a kul oldu mu, iki âlem ona köledir

Ziyâ-yı hikmet istersen sükût et nâdan önünde
Çün inci saklanır sandıkta, söz ehline ziynettir