Ve avaz avaza bağıran ama kimsenin duymadığı bir çığlıktı haykırışlarımız.Haykırışlar bazen rüzgarda savrulan yaprak gibi titretsede içimizi sadece bakarız kendimize ağacın dökülen yaprağa çaresizce baktığı gibi...
Toprağın kendisine gölge yaptığı sevgilisiyle kucaklaşmasını kıskanmasıydı aslında ağacın çaresiz bakışı...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta