Zalimin karanlığı, zulmün perdesi örterken günümü,
Gider âh’ım kalbimden
Hüsn-ü zannım öksüz kalır seyreylerken cümle âlemi.
Pençelerini bileyen bilmem kaç binlercesi
Bıkmadan, usanmadan kükrer mazlumun yurduna
Gidemem mazlumun gönlünden,
Dökemem murekkebimi zulme,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta