Hasret ateşiyle hergün yanarım
Kanayan yaramı gizli sararım
Bumudur payıma düşen kararım
Hak edmedik acıları yaşarım
Yalvardım allaha nolur geldiye
Umuduma kan dogradın
Ne sevdin nede uğradın
Kanlı yaramı dağladın
Hakkım helal deyil sana
Düşlerimi yarim koydun
Ötme bülbül ötme yüreğim darda
Öyle bir ateşki yanıyor harda
Beni derde koyan o zalim nerde
Hakkım helal deyil söyleyin ona
Bülbülü mesteden gülü
Mecnunun düştüğü çölü
Yaratılan her bir kulu
Haktan gayri bilen olmaz
Dayan insan oglu dayan
Seyyah oldum bu alemde
Dilden dile geziyorum
Yorgun düştü bu yüreğim
Bu canımdan beziyorum
Düşlerim yoruldu dünden
Herkes tilki çakal oldu
Tutunacak el kalmadı
Sahtekardan düzen bazdan
Geçilecek yol kalmadı
Doğru yalana karıştı
İmkansızdı bu aşk bize
Meyil ettik lafa söze
Yine geldik yar biz göze
Hasret düştü bahtımıza
Dağları engel koydun yar araya
Ne derman ne ilaç yok bu yaraya
Kışları ard arda dizdin sıraya
Sen gittin gideli yaza hasretim
Kurbanlar adadım yar senin icin
Akıyor gözümden yaş sicim sicim
Bu sevda yüzunden yarnere göçüm
Hasretin bitirdi gel ceylan gözlüm
Ne kader bağlasın ne alem seni
Bulunmaz halısı yırtık kilimi
Ilim irfan bilmez yoksa delimi
Kendi yazar kendi oynar filimi
Havası bin beşyüz atarda gider
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!