Yaz be gamzelim, dök duygularını mısralara...
Beceremem deme, yaz bitene kadar kalemin mürekkebi...
Tükenene kadar prmaklarında derman...
Kelime kalmayana kadar dağarcığında...
Bir de bakmışsın ki; aşkını anlatmışsın, sevdalarını, kara gözlü, kalem kaşlı, sırma saçlı, kel sevdanı...
Bir gülümse ne olur, gözlerini göreyim, yanagında çifte gamze, dudağında tebessüm, elinde de bir gül olsun...
Ve o gülü bana uzatsan...
Siyah mı, sarı mı, beyaz mı, yoksa kırmızı ya da pembe mi?
Boş ver be çifte gamzelim..
Ne yapayım ben gülün rengini..
Ben o gülün rengine de bakamam ki zaten, gözlerin duruken...
Yanağında çifte gamze, dudağında Gül ücük varken.
(Antakya - 2011)
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta