Hor görürler bazen çamurlu çizmeyi
Bilmezler toprağa bir ömrü sermeyi
Kolay sanırlar harmana girmeyi
Dillere destandır çiftçimin emeği
Şehirde oturan bilmez ki derdi kederi
Nimet gökten yağmaz toprağı işlemeli
Çiftçi olmazsa şehirli aç kalır bilmeli
Aş olur sofrada çiftçimin bin bir emeği
Geceyi gündüze katıp durmadan çalışan
Nasırlı ellerle çileyle her gün uğraşan
Sıcağıyla ayrı soğuğuyla ayrı yarışan
Çiftçimin emeğidir toprağa can katan
Güneş daha doğmadan düşer yollara
Umut eker kuruyan susuz topraklara
Kulak asmaz o hiçbir zaman boş laflara
Helal rızıktır çiftçimin emeği anlayana
Tarlada ter döker, sofrada berekettir
Sussun konuşanlar bu bir hikmettir
Köylünün yaptığı en büyük hizmettir
Çiftçimin emeği bu vatanın direğidir
Onlar olmasa boş kalır ambarlar
Ne fırınlar tüter ne biter darlıklar
Unutulmasın o nasırlı parmaklar
Köylü dür diye horlanmasın onlar
Hangi babayiğit bu yükü kaldırır
O nasırlı eller dünyaları doyurur
Toprak ki vefayı bir tek onda bulur
Bizim soframız çiftçimin gururudur
24 Eylül 2026 ALİ BALABAN
Kayıt Tarihi : 27.09.2026 18:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!