Bulutlar daha fazla taşıyamaz oldu yükünü
Bırakıverdi yer yüzüne gözlerinden düşen özünü
Yeşere bilirdi belkide bu sayede toprak
Bana düşen sabırlı ve umutlu olmak
Güneş ve suyla büyüdü böylece başaklar
Tam istediğim gibi gidiyordu havalar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta