Geldiler ellerinde çiçekli battaniyelerle,
Çizgiler çektiler dağların üzerine,
"Burası bizim artık," dedi Yanki gülerek,
Toprağı ölçtü biçti, sınırı göstererek.
Şef Tatanka baktı göğe, sustu bir an derince,
Rüzgar esti saçlarında, yüzler düştü sessizce.
Sonra güldü usulca, gösterdi gökyüzünü,
"Biz de rüzgarı böldük," dedi, bitirdi sözünü,
Tapulara sığmayan nehir aktı yatağında,
Kartal süzüldü yine dağların doruğunda.
Çektiler üstlerine, virüslü battaniyeleri,
Nazik Beyaz adamların hümanist hediyeleri.
Yanki cebine koydu o kızıl kanlı tapuyu,
Şef Tatanka söyledi sonsuzluk şarkısını.
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 16:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!