Çiçeklenme Şiiri - Hestia Mcmurphy

Gülüşün müydü en çok dünyayı unutturan,
Yoksa sesindeki şefkatin saçlarımı okşayışı mıydı bilmem.
Belki de derin bakışlarındı arkasında yüce bir ruhu saklayan,
Ya da karanlığını da aydınlığını da hapseden kendine.

Kaç kilometre öteden görse tanır ruhum ruhunu,
Ne kadar baksa doyamaz gözlerim yüzüne.
Nur iner gökyüzünden ışığından kör olur gözüm,
Ve çiçeklenir ruhum gözlerim yüzünü görme şerefine eriştiğinde.