Çiçek Bahçem Şiiri - Eren Can Karabulut

Bahçelerde en güzel çiçekler açıyor,
Sen görmesen de bir yerde.
Bak, güzel yüzünü güneşe dönüyor,
Sen olmasan da o bahçede.

Aslında kalbime sorsam bu soruyu:
"Çiçek bahçesi nedir?" diye,
Seni mi söyler dilim,
Yoksa güneşe yüzünü dönen çiçekleri mi?

Aslında bunları aklım mı düşünüyor,
Yoksa kalbim mi karar veriyor çiçeklere?
Dilime sorsam seni söylüyor,
Gözlerim zaten hep seni arıyor.

Bugün baktım uzun uzun bahçeme,
Seni aradım en güzel çiçek yerine.
Sonra seni sordum çiçeklere:
"Aranızdaki en güzel çiçek nerede?" diye.

Onlar söyledi senin yerini bana,
Bir an inanamadım kulaklarıma!
"Aç kalbini bak," dediler bana.
Seni kalbime sakladığımı unuttum.

Güneşin selamı var sana,
"Neden bana bakmadı, dargınım sana,"
Güneşle aramı bozuyorum;
Tek sen yetersin bana!

Seni kalbime diktiğim vakit,
Çiçek bahçesine bakmıyorum.
Sana bakmaktan çiçeklerim solsun;
Olsun, sen varken başka çiçek haram olsun!

Şimdi uzun uzun bir daha bakıyorum,
Açıp kalbimi seni selamlıyorum.
Arkanı dönme bana, seni seviyorum;
Sen bana bir şey demiyorsun, anlamıyorum.

Kalbim küt küt atıyor,
Elim ayağıma dolanıyor.
"Beni mi çağırdın?" diyorum ama
Sen sessizce beni izliyorsun.

Sen olmayınca güneş de doğmuyor,
Ay bile küsüyor bana.
Yıldızlar gökte eksiliyor,
Sen ısrarla beni izliyorsun.

Çiçek bahçesi kurusun!
Olsun kurusun, sensiz bahçeyi ne yapayım?
Sen oldukça güzelleşiyor kalbim;
Benim en güzel çiçek bahçemsin.