Bazen bir çiçeğin dal parçasıyla anlarsın birin nasıl bin olduğunu...
Bazense binin birde nasıl vuku bulduğunu...
Tıpkı insan gibi;
Bir gün dünyada birsin diye severler
Birgün seni bin eşitsiz parçaya bölerler...
Ocaktan sıçrayan kıvılcım elini yaksa,
Seni cehennemlik sayarlar
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta