Sabahtı,
Mevsimlerden sonbahardı...
Bir çocuk geliyordu ufuktan, ufaktan;
Kafasında dört köşeli kürkü,
Gözlerinde çekilmiş acıların hüznü vardı.
Belki de haykırıyordu umutlarını,
Yarıyordu yağmurun sesini,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta