Kağnılar birbirlerini geçerek kaygılar
taşıyorlar kapımın önüne.
Geriye çekiliyor gece
Düğümleniyor parmaklarım
Bir kaçış arıyorum bilinmezliğin bordosundan
Bütün alanlarımı çevreleyen anlamsız çözümlenişlerden
Seviyorum galiba seni
Hayatım degişti nasıl anlatsamki
Kitap okurum sen varsın aklımda
Yürürken hep sen varsın yolumda
Yamurda ıslanırken seni görürüm o küçük damlalarda
Nasıl bir duygu bu aşk anlamadımki
Devamını Oku
Hayatım degişti nasıl anlatsamki
Kitap okurum sen varsın aklımda
Yürürken hep sen varsın yolumda
Yamurda ıslanırken seni görürüm o küçük damlalarda
Nasıl bir duygu bu aşk anlamadımki




Kaygıları getirip kapıya döken kağnı sürücüsüne takıldı alım şiirde.Neden onları bir uçurumdan yuvarlamak, yarın pırıl pırıl bir güne yeniden, birlikte başlamak varken gelip kapının önüne boşaltırlar ki?... Yaşam, sanıldığı kadar uzun mu acaba?... Boşa geçen günlere yazık...
Kutluyorum öğretmenimi içenlikle. Gerçek bir şiirdi. Nicelerine...
İç hesaplaşmalar; kaygıların ana nedenidir ki, içinde boğulmadan çözüm üretilirse hepsi kaybolur...Bundan daha iyi hafifleme olamaz...Şiirinizde bu anlamda çözülmeye yüz tutmuş gibiydi...Kutlarım üstadım, yine düşündürdünüz...Tebriklerimle, saygılar...
beğeniyle okudum usta kaleminizi..saygılar
Mümkün mü acaba?
Kaygıları getirip evin önüne boşaltan kağnılar düne yabancı mı? Yolları uzaksa, içine attığı yükü de uzak mı?
Sanmam...
Hangi yol kendi izine uymayan kuşkuları taşır ki üstünde? Adresi belli olmayan hangi yolcu kapıya kadar çekilir?
'Şiirdi', iç çözülmelerin karmaşasını aralar gibiydi... Kutlarım Necdet..
duygular çağlamış adeta hocam,
kutluyorum sizi ve eserinizi.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta