Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sen ki onurun sesi senki yureklerde yanan atesin alevisin
sen varya sen af edin Lutfen sen dedigim için ki kendinsin
kisacasi
insan insan insan vede iyi bilirim ki kalani bilip edensin
.........................................................
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta