Çevre bize Mevla’mızın bir emaneti,
Asla bir çakılına yapma ihaneti,
Doğa tahribinde kazandığın serveti,
Hesabı sorulur, çekersiniz zahmeti.
İnsan karada, denizde dengeyi bozar,
İstikbalde acısı azar azar çıkar,
Atmosfere bırakılan zehirli gazlar,
Küresel ısınmanın felaketi başlar.
Çevrenin eğitimi çocuklukta başlar,
Yediden yetmişine güzel davranışlar,
Örnek davranmışlara yapalım alkışlar,
Güzel doğada yaşanır doyumsuz aşklar,
Çevreyi bilerek tahrip eden bedbahtlar,
Menfaatleri için ormanı yakanlar,
Yaş kesene verilsin en ağır cezalar,
Güzel ülkemizde yaşanmasın acılar.
Çorak topraklara çok yakışır ağaçlar.
Ağaçların dallarında ötüşsün kuşlar,
Uçmanın hayalini yaşasın çocuklar,
Çevre duyarlılığı taşısın insanlar…
Kayıt Tarihi : 12.2.2026 15:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Toplumun tüm bireylerinde "çevre duyarlılığı" olmalıdır. Bu duyarlılık ancak eğitim ile olur. Binaenaleyh çevre duyarlılığı için; yediden yetmişe bireylerimizi eğiterek, bilinçli bir çevreci toplumu meydana getirmeliyiz. Çevrenin korunması için de; caydırıcı önlemler ve yasalar çıkarılmalıdır. Unutulmamalıdır ki: Doğa atalarımızdan kalan bir miras değil, çocuklarımıza bırakacağımız bir gelecektir! Çevreye duyarlı bireylere selam ve saygılarım ile...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!