İşte dünya kuruldu,
Korunması unutuldu.
Çevre yok oldu,
İnsanlık kahroldu.
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Doğayı yok eden insan canlısı prenses... İnsanın, hırslarından soyunup hem kendisi hem gelecek için koruması gerekiyor doğayı. Aksi takdirde doğa intikamını alacak ve zaten almaya da başladı...Yüreciğine sağlık emi. Öpüyorum yanaklarından.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta