Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Biçare

Gönül halden hale girmiş,
Hal biçare ben biçare.
Söz nağmeye gebe kalmış,
Dil biçare ben biçare.

Kalbim paramparça sürgünler yedim
İnsanları insan gördüğüm için
Birazcık tebessüm edeyim dedim
Bin pişman ettiler güldüğüm için

Birileri beni horlayıp durdu

Bırakın da Yaşayalım
Kerpiç yastık ottan döşek,
Öküz yok sabana koşak,
Çorak tarla bir boz eşek,
Bırakın da yaşayalım.

Şarkımız dolaşsın gene dillerde,
Çağlayan ırmakta tozlu yollarda,
Boynu bükük koyma gurbet ellerde,
Çaresiz bırakıp gitme ne olur.

Esirgeme benden hoş muhabbeti,

Bulutlar kaynaşıyor
gök yüzünde yağmuru
haber veriyor çakan şimşekler

Bir kadın oturmuş taşı
bile olmayan bir mezarın

bir özünü bilmez keçif başıma,
ne çara silkiniv ata bilmirem.
aldıran yoxdumu bu göz yaşıma,
günüm kabus gece yata bilmirem.

veran galsın sırça köşkü sarayı

Suskunluğun acıttığı
zamanlardayım.
Bir ses bekliyorum,
uzaklardan.

Hiç bu kadar susmazdın,

Bir sevgi masalının, kahramanıdır ezgi,
Tayfun’la paylaşıyor, bir ömrün sahnesini.
Yüreklerde kıvılcım, gözlerinde o sevgi,
Duyup haz alıyorlar, kalplerin nidasını,
Yaşamayan ne bilsin, gönül macerasını.

Beyaz sarmaşığım gönül dalında.
Bir ışık saçarsın ömür yolunda.
Yakmışsın ateşi yar sol yanımda.
Sönmüyor bir tanem sensiz sönmüyor.

Huzur çiçeğim din sen iki gözüm.

Zaman deryasında,çırpındım durdum
Varlığım sahile vurmaz bir türlü
Sabır kazanında efkar yoğurdum
Kör talih halimi görmez bir türlü

Felaket gözünü süzerek bakar