Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Dostlar öyle kötü bir zaman geldi
İnsanlık acayip hale gidiyor
Güvendiğim son dal elimde kaldı
Kapıldı ceset im sele gidiyor

Helal haram demez uzanır eller

Aylarca yolunu bekledim durdum,
Önüme gelene hep seni sordum,
Başımı taşlara duvara vurdum,
Nerde sin hayırsız kandırdın beni.

Ter temiz maziyi nasıl kirlettin,

Pirçeyin ağına gurvanam ana
Bu axşam ele bir yadıma düşdün
Basıf gül sinene sarmışdın gene
Bu xesde canıma şifa olmuşdun

Dizinnen başıma yasdığ olurdun

Ay Balam

Kul yanlışa düşmüş belkide pişman,
Kusuru yüzüne vurma ay balam.
Bir devran döner de, dost, olur düşman,
Güvenip sırrını verme ay balam.

Çok haklısın sitem dolu sözüne
Küsme bana kurban olum gözüne
Dedim bir telefon edim özüne
Numaranı alamadım ay lele

Ömür boyu mutlu olup gülesin

Bilmem Niye Bele Oldum Ay Lele
Gelif Bir Halımı Göresen Hele
Ömür Paramparça Hayat Zelzele
Hergün Bir Yerimi Yıxır Ay Lele

Sızıdan Gejeler Yata Bilmirem

Sorma lele sorma,yamandır halım,
Kesilmiş qanadım qrılmış dalım,
O nazlı canandan üzülmüş elim.
Dağ daş üzerime gelir ay lele.

Gönül ırmaxları bulanığ axır,

....
Epey oldu görüşmedik seninle
Ne var ne yok işler nasıl ay lele
Telefon et sohbet edek benimle
Ne var ne yok; soramadım ay lele…..Mehmetali Işık

Yar mə ni qoymuş hara gedirsə n
Demirsə n mi bunu yıxar ayrılıq
Gözlə rimə baxıb vida edirsə n
İçimdə bir hə srə t yaxar ayrılıq

Ağlımı yerində n çıxarıb getmə

Konuştukça dilden şerbet akıyor,
Firdevs-i alada kuşlar şakıyor,
Gülistanda elvan çiçek kokuyor,
Tûba ağacında dal Ayşe hanım.

Biraz sinirliymiş azıcık hırçın,