Gece, kendi karanlığından ürken,
küçük bir bebek gibi,
altındaki yeryüzünü ıslatmakta.
Ve ben ıslaklığı umursamaksızın,
adım atmaktayım bir başka boyuta.
Boyut aşmaya çalışan bedenime dönük,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta