Gece, kendi karanlığından ürken,
küçük bir bebek gibi,
altındaki yeryüzünü ıslatmakta.
Ve ben ıslaklığı umursamaksızın,
adım atmaktayım bir başka boyuta.
Boyut aşmaya çalışan bedenime dönük,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta