Cevahir

I. Kırılgan Güç

Kocaman görüntünün altında kırılgan ruhun gizlenmiş,
Cevahir sandığında sanki paslanıyor.
Çocuksu yüreğinde bir gül büyütüyorsun:
Belki hayalini kurduğun aşk, belki sadece kendini avutuyorsun,
Ya da sadece beni aldatıyorsun...
Bilinmez ki ruh nelerin esiri.

Ben de erkenciyim yaşam denen deryada.
Bir imkânsızı zorlamak yıpratıyor zavallıca,
Hem ruhu hem bedeni…
Oysa öyle güzel ve saf ki sevgi.
Şafak sökmeden kokusu sarar ya taze ekmek busu, şehrin ufuklarını,
Uykudan kalkınca duyduğum kuş sesleri, saflığın ta kendisi.
Anadan üryan gelmişiz dünyaya…
Çocukça saflıkta masumane bir ninni,
Senin gönlünün kollarında, hayali ruhun.

---

II. Hasretin İzdüşümü

Uzaksın bana...
Benden sana, asırlar kadar değil belki,
Sadece bir adım ötede ellerim.
Oysa ne çok özlemişim sevmeyi!
Al bir alev sıcağında gönlümü,
Gönlünün yitik yollarında bulmayı.
Oysa ne denli istemişim seni,
Saksıdaki bitkilerin ışığa özlemi gibi…
Ilık ılık akan kanın damardan kalbe, beyne seyrüseferi misali…

Ellerini tutup da yollarda yürümek,
Düşünün ürpertisi, sarınca bedeni…
Kocaman gövdenin altında, kırılgan bir cevahir taşıdığın belli.
Nadide gönlünün nazlı ninnisi olmalıydım, ezelden beri.
Hayallerin ilkinden, ebediyen,
Ölümsüz bir şarkı doğmalıydı sevgiden.
Bir buğday başağının rüzgârda salınması gibi, köklerine güvenerek
Kök salmalıydı sevda…
Asırlık çınar gibi, göğe uzanmalıydı kollarında.

---

III. Gerçeklik ve Masumiyet Arasında

Oysaki nafile…
Şimdi hayali bir sevdanın iki kahramanı olmak zor geliyor.
Saf değiliz ikimiz de, biliyoruz.
İmkânsızı zorlamak boş.
Saflıklar ezelden yitip tükenmiş…
Bizse harcanan yıllara inat figân etmekteyiz.

Ellerimizdeki kadehler bomboş,
Oysa yudum yudum içmeliydik yılları.
Ve biz, ne kadar istesek de, olamayız artık aşk sarhoşu
Sıcacık bir yürek…
Aranan ve özlenen geçmişe inat, gelecek günden.

Gönlünde gizlemeli bir noktadan sonra sevgiyi insan,
Dillendirmeden, kirlendirmeden…
Masum bir demet papatya; kırlardan toplanan, sevgiliye özenle.
Ya da bir kelebeğin kanatları gibi kırılganlığına saygıyla…

Masumane bir bakışta
Şehveti ve arzuyu bulaştırmadan...
Yaşayabilirsen bu şekilde yaşa demeli gönlüne.
Olmuyorsa, saf değiliz ikimiz de.
Zaman yılgını, bezgin bedenler ve ruhlara inat
Susarak da sevebilir insan.

Her şeye rağmen olmuyorsa
Bir duruşu olmalı özde…

/Ozan Firari/Zöhre Eylem Yıldırım/03/07/2008/izmir