Cenneti bekliyor Şiiri - Hüseyin Özçelik

İçten dıştan dolmuş kini
Sor bak cenneti bekliyor
Hiç bitmeyen öfkesini
Var bak cenneti bekliyor

Varsa yoksa kendi için
Öfke kusar için için
Şu insana bak ne için
Vay be cenneti bekliyor

Ucuz sanma sen orayı
Temizle kalpten kara'yı
Kardeşlerle sen arayı
Say be cenneti bekliyor

Ne bulursan yutuyorsun
Kalbinde kin tutuyorsun
Yaş geçtikçe batıyorsun
Hay be cenneti bekliyor

Bu nasıldır neye kaldık?
Sanki ora boşa sandık
Haram yerde sandık sandık
Ooy be cenneti bekliyor

Yalan dersen sınırı yok
Hakikaten oy, onuru yok
Hakk'a giden bir yolu yok
Zor be cenneti bekliyor

Rabbim doğruyu bildirir
Hilekâr doğruyu öldürür
Dünyayı versen götürür
Kâr be cenneti bekliyor

Yetim hakkı nedir bilmez
Secdeye yüzünü sürmez
Hayatta kıyama gelmez
Dar be cenneti bekliyor

Hayat biter göz yumulur
Gelen burada yorulur
İman etmeyen ayrılır
Har be cenneti bekliyor

Hüseyin'im böylesi var
İnsan işte öylesi var
Çetrefilli bütün karar
Var be cenneti bekliyor

Sen böyle beklemeye devam et sana göre beklenen yer var gafletten nezaman uyanacak insan oğlu?