Gökyüzünde bir cennet kuşu vardı,
Ayak basmamıştı dünyaya,toprağa ve nefse
Öyle güzel süzülürdüki,gökyüzünde
O hızlı kırlangıç,Güzel sesli bülbül bile seyre dalardı
Günlerden birgün aşağılara inmeye karar verdi
Zamanla kendi türleriyle yaşamayı öğrendi.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta