Cennet Kavunu Şiiri - Yaşar Asa

Sordum cennet bağlarına,
Neler biter dallarında?
Misk ü amber kokuları,
Kavunların ballarında.

Dünyadaki kavun değil,
Buna ancak nûr denilir.
Ne kabuğu var soyacak,
Ne de çekirdeği olacak. .

İncecik bir tül gibidir,
İçi de Kevser gölüdür.
Kokusu cânı mest eder,
Sanki cennetin gülüdür.

Ne küçüktür ne büyüktür,
Gönül nasıl ister ise.
Dalından düşer eline,
Âşık boyun büker ise.

Zâhid meyveyi arzular,
Âşıksa Bağbân'ı ister.
O kavunun lezzetinde,
Dostun cemâlini arar.

Yaşar der ki ey dervişler,
Gelin Hak'ka kul olalım.
Dünya mülkün terk edip de,
Cennet kavunun bulalım.