Cennet İstemem Şiiri - Kasım Kobakçı

Sustu dudaklarım, hemen başlamam,
Destanla beyitle, şöhret istemem,
Sonsuzluk şehrine, göçüp gidersem,
Ağıtlar yakanı, elbet istemem,
*
Saraylar konaklar, yapılar boştur,
Fakirin torbası, sadece taştır,
Aşıklar dağlarda gezerse, hoştur,
Pınarı çeşmeyi, nimet istemem.
*
Takkede cüppede, mana uyanmaz,
Gerçeğe gidenler, bir başa kalmaz,
Kötü duygulara, kalkan dayanmaz,
Koltuklar tahtlarla, hürmet istemem.
*
Bırak muhabbeti, arifler yapsın,
Doğrular uğruna, kendini yaksın,
Bekleyiş derdini, meftunlar tatsın,
Kavuşmak diyene, zahmet istemem.
*
Uzak diyarlara, ulaştı sesler,
Alimler bilgeler, ruhumu besler,
Toplanan mecliste, biten hevesler,
Güllerin pirine, külfet istemem.
*
İlham deryasına, dalan çıkamaz,
Kibirli olanlar, bentler yıkamaz,
Zalimler mazluma, dönüp bakamaz,
Yalancı kullara, şefkat istemem.
*
Anında dökülür, mısralar telden,
Duygular fışkırır, coşkunca selden,
Bülbüller uçuşur, koptuğu elden,
Dikenden yapraktan, mühlet istemem.
*
Bitirip kelamı, sussun ozanlar,
Boşuna yorulur, kuyu kazanlar,
Meydanı terk etsin, oyun bozanlar,
Yürekten ötesi, cennet istemem.