Gözleri kamaştıran kızgın güneş altında
Geçerken ürperdiğim bu taş döşeli yollar
Kendi ayaklarımı taşıyorken sırtımda
Pek sefil görünüyor beni bekleyen yıllar
Irmağında kar gibi şerbetlerin aktığı
Bir yalancı cennetin şimdi ortasındayım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta