9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Aynı kalmaz hiçbir şey, bu cenkten sonra,
Dururum yine de, devlerin yanı başında,
Nefes alırım belki, gölgelerde ama,
Olamam artık ben, aynı ezilen asla,
Bir figüranım ben, bu eski kavgada,
Değilim elbet, bir yabancı bu oyunda,
Bu büyük savaşı, susup izlerim artık,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta