Hayli vakit oldu yazmayalı seni,
Güneşin ışığına, havanın soğuğuna
Kapıldı, geçti gitti onca zaman,
Akıp giden bir ömür gibi durmadan.
Yine de bu zamana kadar
Sabaha karşı yüzümde beliren ışık hüzmesinin,
Senin tenine dokunmasından aldığım hazzı var.
Bir nefes kadar yakınımda durmanın alameti gibi
Söylediğin sözcüklerin içimi ısıtabilmesi…
Gün olur da söyleyemediklerimin sızısı kalır,
Zemheri bir geceden alacaklıyım.
Güneşin aydınlattığı ellerimde
sönmeye yüz tutmuş umutlar taşıyorum.
Ayaklarımın altında soğuk bir zemin,
donuk taşlar gibi hayatın üzerine basıyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!