Cengiz Çetik Şiirleri - Şair Cengiz Çetik

İnce uzun boyu, hafifçe sola eğik duruşuyla,
Küçük kasabanın, büyük bekçisiydi Mahir.
Dürüstlüğü, hareketi, sözüyle yıllarca güven veren,
Geceleri huzur içinde hissettiren yılların bekçisiydi.
Az bir kusuru,
Temiz kalbinde olmayan, dilindeki küfürüydü.

Dağların doruklarındaki kar gibi,
Saçlarıma ak düştü birden.
Volkanın canlanıp patladığı gibi,
Beynime ateş düştü birden.
Yüreğime ağırlık çöktü sanki,
Basınçtan fırtınalar çıkaran.

Gözlerin, gözlerime baktığı gün
Yüreğim, yüreğine aktığı gün
Gözlerin görmezse eğer birgün
Gözlerim, gözlerin olur o gün
Demiştik, birbirimizin olduğu gün

mapushane yaptım evimi kendime
isyanım var, sana olan sevgime
neden seni sevdim diye, yüreğime

öfkem dalgalar boyunu aştığında
kilitleyerek, saklıyorum anahtarı yüreğimde

Bir eğenin altından, dökülen zerreler gibi
Acılarımla, dertlerimle aşındırdın gün gün
Törpüledin hayat beni, çok törpüledin
Kuru bir derenin, zehir gibi izlerini,kazıyarak alnımda

Sevinçlerim yüzeysel, acılarım hep, derinleşti yüreğimde

Yanıyor yüreğim, yanıyor
yükselen çığlıklarda
halkımın ortasında
patlayan kalleşliklerde
kanla beslenenlerin
katlettiği masum insanlarda

ben, hep bugünleri yaşıyorum
yarınlar küsmüş bana

suskunluklar, çaresizlikler hep bugünlerde
konuşan güzellikler saklı, gelmeyen yarınlarda

Senin için, yıllarımı yıllara katladım
Senin için, uğruna sevdalarımı sakladım
Senin için, uykusuz gecelerimi adadım
Sensin, yaşadığım yıllarımın ortağı Finike

Ne günlerdi, geçmişte seninle yaşadıklarım

Vurgunum, uykusuz yalnız gecelerime
Durgunum, sensiz geçen gecelerime
Sessiz tanığıyım sensiz güneşin doğuşuna
Yıkılmışım sensiz geçen düşlerime

Vurgunum, uykusuz gecelerime seninle

yarın, güneş bize de gülecek
ağlama bebeğim, ağlama
soğuk, karanlık gecelerin korkularından
çıkıp gelecek
gösterecek yüzünü, bize de güneş
umudunu yitirme bebeğim,dayan