Hatırlıyor musun be kirve,
Çocukken sokaklarda yakan top oyununu oynardık,
Cemremse her defasında rakip çocukların takımında yer alırdı.
Oyun başlayıp ben ortaya geçtiğimde,
Cemre'nin savurduğu topun bana değmemesi için,
Sürekli bir o yana bir bu yana atlayıp zıplardım
Ama bazen onun sevincini ve gülüşünü görmek için, topu bilerek kendime isabet ettirip oyun dışı kalırdım.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta