Hüzünlü hayaline martılar küstü
Misk kokuyor kalp telinde tütsü
Mabedinde ağlayan çocuk
İlk beşiğini kırıyor akşam üstü
Hüzzam yalnızlığında evler
Şairin otağını sarmış alevler
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Sen yedi başlı devin masalısın,
Bir ulu çınarın en kalın dalısın,
Tarihin dimağında titreyen isim...
Anladım sen “İSTANBUL” olmalısın....
ÇINAR bende hep istanbulu çağırıştırır... Ve çok severim hem Çınar'ı hem de istanbul'u .. Tabiki şiirinizi..
Sevgilerimle
Tebrik ederim. Harika bir şiir. Benim Câm-ı Aşk adlı şiirime olan isim benzerliiği sebebiyle açıp okudum şiiri iyi ki de okumuşum. Tekrar tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta