Bir yiğit edasındayım.
Adımı karaladığım mezar taşının memnuniyetsizliğinde ürkek cesaretim.
Kelimelere sakladım kendimi.
Aslanın bedeninden sıyrılan kıl topağında beliren yekpare hayatım, hançere işlenmiş zümrüt gibi vahşet ile görkem arasında idam edildi son nefesim.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta