Çok zaman oldu gelmiyorsun görüş günlerime,
Umutlarım geçmiş baharlarda kaldı,
Bütün adımlarım zemheriye doğru.
Başım ellerimin arasında çökmüş düşünürken,
Sülyetin düştü duvarına hücremin.
Ne çok özlemişim seni farkında değilsin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta