Bu beni ilk çelişin değildi yüreğimden.
Defalarca ramak kalmıştı buluşmaya.
Gözlerinden yoksun bırakmıştın,
Yollarına setler çekmiştin,
Ruhuma ketler vurmuştun,
Her anımı sensizliğe savurmuştun.
Ve her seferinde hayretlere perişan kalmıştım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta