Çekmece Şiiri - Tuba Bulgur

Bir çekmeceyim.
Yaşadıklarımın meali ıvır zıvır.
Kafamın içi insandan hasarlı açılmakta zorlanan bir çekmece.
Çekilemeyen.
Sıkış tıkış.
Bulduğunda geç kalmak, aradığında bulamamak çekmecesi.
Kulpu: vidası gevşemiş, olduğu yerde dönüp duran, tutulası olmayan ideolojim.

Başım bir kelime çekmecesi.
Ucu kıyısı köşesi kırılmış cümlelerden kalma kelimelerle dolu çekememece.
Kitap artıkları, yıpranmış sahifeler, asılsız haber suretinde hatıralar, bezmiş düşünceler,
Hiç de takmak istemeyeceğiniz çiçekli böcekli fikir tokaları,
iyi fikir zımbırtıları,
her devrimin kendisinin yediği çocuklar,
işgal altındaki fikir beyanları,
bir kaşık sular, kopan fırtınalar, danışıklı ardışıklı çapraşıklı dövüşler.
Her birinin parlak ambalajı, misal yürek yemiş güvensizlik, cevval korku, hüsrana uğramışlık tutkusu, razı gelinmiş tahakküm. Takatten düşmüş hürriyet.
Tahrip, tahrif, tahrip, tahrif…

Koparılan kupürlerin yığını içimiz,
davaya zarar gelmesin diye hasır altında tutulanlar tüm fikriyatımız.
Bildiklerimizin tamamı da gözümüze tutulu farın ışığı,
Bizler tavşanız!
Avcıyı dahi göremeyen tavşan,
Farı tutan eli dahi seçemeyen.
Bile isteye tutulanız, bile isteye kalakalan.
Kıpırdarsak av olduğumuzu hatırlarız.

Dava zarar görmesin, far gözümden ıramasın.
Başım, iki aya arası sığınakta,
başım bir lakırdı han.
Gerçeğin saçakları var oysa.
Gerçek, Medusa,
Dört bir yanından sarkan yılanların her biri birer hakikat.
Biz ise tek bir göze bakıp taş kesiliyoruz.
Gerçeğin dört bir yandan akan ırmakları var denizlere kavuşan.

Başım, balta girmemiş boş sözler ormanı.
Hayır, hayli balta girmiş.

Başım, hatmedilmiş çaresizlik, hazmedilmiş gurur, gasp edilmiş varlık.
Çarpıtılmış fikirler dükkânı.

Başım, başından beri yenik, başından beri teslim, başından beri son.
Dayalı döşeli hiç. Dayalı döşeli suç.
Kırk oda, bir balon başım.

-Bulgurî