Ne ufuklar değişir. nede yarınlar
Söküp atamadıklarım yakıyor beni!
Gökte dönüp duran aynı bulutlar
Yükseğe astıklarım çekiyor beni.
Bilinmez bu gidiş, nereye, neden,
Bilinen bir gerçek, geçilmez dünden
Gittikçe uzaklaşırım kendimden
Geride bıraktıklarım yıkıyor beni.
Hasretin rengine bürünen gece
Gönül mü usandı, hayel bitince,
Beni kahreden mutsuz düşünce
Aklıma düşenler sarıyor beni.
Işığını kaybetmiş penceredeyim
Arka bahçeler kadar sessizim
Tüm zamanlarda yaşamış gibiyim
Anlatamadıklarım sıkıyor beni...
Mustafa Yaman 2
Kayıt Tarihi : 14.11.2026 17:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!