Çekemiyorum bu yaşamı sensizlikleri
Ellerinin yokluğu beni hep bitiriyor
Dudaklarımda ismin asılı dua gibi
Yokluğunla başım dönüyor elim titriyor
Anlamıyorsun beni sana olan sevgimi
Yüreğimde bir sızı beni içten yakıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta