birlikte bahşedilmiş râyihâsında
bütün siyâhlığıyla açılan girdap
ve daimî devinimlerinden bitap
düşmüş gözkapaklarının ardında
birden beliriveren duyuları kuşku
içinde yalnız sezdiği saf hilkat
hariç, o sararmış lir ve sonat
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta