Umutsuzca geçer o güzel günler, aylar ve yıllar; düşünceler içinde bir bakarsınız hayaller yok olur.
Ancak insan yaşamaya devam eder, zaman ise su gibi akıp gider.
Ne mutludur, oysa insan, kendi bahçesinde, kendi sokağında. Düşündükçe koştuğu yollar gelir insanın aklına.
Buda yetmez, bir çok gel gitler girer insanın hayatına.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.



