-kalbimden bir avuç küfr çıkarıyorum,avuçlarıma gariptir ki kan bulaşmış, tırnaklarım yalnızlıktan kuş kaçırıyor. diyorum ki sana başımda orkideler açmıyor, bir beygir uzaklara tay kusuyor , ben sevmeyi unutuyorum.
ha ha ha bakın ağzımın ucunda , deprem sarısı bir tebessüm, ne kadar da mutluyumdur değil mi .
saçlarımda ateşler söndü , tütünlerim savuldu, gözlerim bir kırlangıça vuruldu, ellerimde ellerin bahar göçtü.
ve çirkinim. hiç olmadığım kadar çirkinim.
bi sik göremediğim bu dünyaya , değer bulunmadığım sinlere ve senlere gayrı kapanıyorum.
ocağımda pişireceğim kavgamı*
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta