İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Sevmeyi bilmeyenlere
Terk edip gidenlere
Sanal aşklara ve
İhanet edip aşkı katledenlere vurdum
Bu yüzdendir dostlarım
Rakıyı susuz içsemde sarhoş olamıyorum' Rakıyı,ömrünce hep susuz içen bir dostunuz olarak,ne dediğinizi çok iyi anlıyorum sevgili dostum.Belki de,kendini ayık ve uyanık sananları
ayık kafayla seyredip onların küçülüşlerini görmek,iğrenmek bakımından,suzuz da içip sarhoş olamamak daha uygun oluyordur.
Çok güzel ve çok anlamlı şiirinizi kutluyorum.Saygı ve sevgilerimle,
Ünal Beşkese
...
Değerli Üstadım.
Şiirin bütünselliği ve kendi tutarlılığı insanı başka diyarlara göçmeye zorluyor. Yeni bir benlik arama.. gerçekten gerçeğin ortasına yolculuk ve susuz içilen rakılarla asla sarhoş olamama.. Bu işte yaşadığımız dünya, bu işyte yazacağımız şiir. Kim nasıl anlarsa anlasın, ben benliğimi sererin uluorta..
Kutluyorum Üstadım.
Sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta