Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yanılmamışım tebessüm
çatalada? turgutreis?
öyle mutlu oldum ki seni bulduğuma bu duygular aleminde
şiirlerin çok güzel
toptan kutlamak daha mantıklı olacak...
'bekleme beni, çok yorgunum kaptan
seyir defterimi başkası yazsın
kubbeli, çınarlı mavi bir liman
beni o limana bırakamazsın...'
nazım
fenerden geçerken gaz kesin biraz
son kez bakayım Turgutreis'e
uzayıp giden yolunu göreyim,
camisinin göğü delen minaresini,
fazla bekletmeyin, ayrılamam sonra,
aldığım her nefes, attığım her adım
yapışır yakama.
Çok güzeldi, tebrikler. Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta