bir Elsa’nın gözleri vardı sebepsiz bir yerlerden
ağrımıza akan, bir de senin güz kırığı gözlerin.
sen içimdeki bozbulanık ayna, puslar içindeki yüz
seğirten gözler içerisinde hedefini vuran tek ok.
yaralarım sessizliğim: kalbin ağırlığı puslu heceler atlası
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta