bir Elsa’nın gözleri vardı sebepsiz bir yerlerden
ağrımıza akan, bir de senin güz kırığı gözlerin.
sen içimdeki bozbulanık ayna, puslar içindeki yüz
seğirten gözler içerisinde hedefini vuran tek ok.
yaralarım sessizliğim: kalbin ağırlığı puslu heceler atlası
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta