Sen çıkarken, ben iniyordum,
Sen giderken, ben geliyordum,
Sen ağlarken, ben gülüyordum,
Çarpıştık!
Ters yönlede giden araçlar gibi,
Bir daha ayrılamadık,
Ayrı ayrı olsak da, hep bir aradaydık.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Dünya küçük yollar bazen kesişebiliyor. Tebrikler
Bel ki de kaderin tecellisi böyle..
Biz insanlar hep kesişen çizgiler çizeriz..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta