Hele görün şu devranı,
Gördüğüm tüm haller garip.
Diken sarmış dört bir yanı,
Gülistanda güller garip.
Kötülükler sürer sefa,
Doğru olan çeker cefa,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gelecek insanı tasarlıyorum da tamamen örgütsüz birbirinden bağımsız bireyler toplamı gibi
yemek,içmek,giyinmek dışında ne yapacaklar ki
bir değerler altüst oluşuna gebe sanki
tebrikler güzel öz bir şiir , hazla okunan şiir,her şey çarpıtılmış karışmış yollar. kalemin daim olsun gönlüne sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta