Bir toz zerresi gibi Yağmurlara hasret Uçtukça uçtum Düştükçe düştüm Ne zaman susacak Bu sessiz çığlığım Ne zaman sönecek Bu içimdeki yangın Kulaklarımı tıkasam Gözlerimi de yumsam sıkıca Uyanmak istemediğim Tatlı bir hülyaya dalsam Ne bir üf çıktı ağzımdan Ne de kötü bir söz işittim Ne yaşadıysak biz Hep içimizde yaşadık...
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta