Çapaçul Devri Şiiri - Kasım Kobakçı

Yıllarca yürüdüm tozlu yollarda,
Çapaçul oldum, süründüm dağlarda,
Gönlüm yorulmuş, dökülmüş çağlar da,
Ağladım durdum karanlık bağlarda.
*
Artık silkinip, bir ayağa kalksam,
Aydınlık ufuğa umutla baksam.
*
Eski defteri kapattım sonunda,
Çapaçul halim perişan konumda,
Kalmadı derman yürürken yolumda,
Bir ziyan ömür tükendi solumda.
*
Şimdi güneşim parlıyor göklerde,
Kalmadı hüznüm kararan yüzlerde.
*
Değmezmiş sana harcanan seneler,
Üstüme çöktü yıkık viraneler,
Dertlerle doldu harap kaşaneler,
Boş yere yandı batan pervaneler.
*
Kırık zinciri kopardım nihayet,
Bitti içimde tükenen esaret.
*
Üstüm başım toz, paçalar çamurlu,
Yaşadım durdum kederli, gururlu,
Sanırdım dünya ferahlı, huzurlu,
Oysa ki her gün yaralı, kusurlu.
*
Sıyrıldım artık o eski hevesten,
Kurtuldu ruhum daracık kafesten.
*
Savrulup gittim meçhule, engine,
Baktım inatla o solmuş rengine,
Uyamadım hiç devranın dengine,
Esir düşmüştüm çileler cengine.
*
Yeni baharlar açıyor bahçemde,
Sonsuz bir neşe çağlıyor lehçemde.
*
Derbeder oldum sokaklar boyunda,
Ziyanmış her şey kaderin huyunda,
Boğuldum kaldım acılar suyunda,
Çırpındım durdum yalanlar soyunda.
*
Güneş doğuyor yıkık duvarıma,
Can geldi yine solgun baharıma.
*
Hayal kurmuşum uykusuz anlarda,
Kanım kurudu damarda, canlarda,
Yalnızlık kesti yürünen yanlarda,
Çapaçul gezdim karanlık hanlarda.
*
Tükendi ama o yalan sevgiler,
Silindi gitti anlamsız yergiler.
*
Çürük tahtaya basmışım ayağı,
Boş yere yedim hayattan dayağı,
Söndü içimin o sıcak ocağı,
Kırıldı düştü gönlümün saçağı.
*
Açıldı artık önümde o yollar,
Sarıyor beni hep yepyeni kollar.
*
Martı sesleri doldurdu gökleri,
Yeşerdi birden umudun kökleri,
Taşıyamam ben geçmişten yükleri,
Söktü şafağın o altın renkleri.
*
Çapaçul devri kapandı içimde,
Huzuru buldum en güzel biçimde.